Veelgestelde vragen
Hoe wordt het gemiddelde van 48 uur berekend?
De gemiddelde wekelijkse arbeidstijd wordt berekend over een aaneengesloten periode van 26 weken. Daarbij is een arbeidstijd van 60 uur per week de absolute bovengrens.
De gegevens uit de tachograaf en uit een deugdelijke registratie worden gebruikt om te achterhalen of er sprake is van een gemiddelde werkweek van 48 uur.
De weken t/m 22 maart 2010 tellen nog mee voor het het gemiddelde van 55 uur arbeid per week.
Weken vanaf 23 maart 2010 tellen mee voor het gemiddelde van 48 uur arbeid per week. Dit betekent dat je op 23 maart 2010 + 26 weken voor het eerst op de 48-urige werkweek kunt controleren.
Uitgangspunt van de werkzaamheden zijn de activiteiten zoals deze zijn geregistreerd door de tachograaf. Er wordt dus vanuit gegaan dat de knopjes (schakelorgaan) juist bediend is.
Het niet goed bedienen van de knopjes (schakelorgaan) leidt tot een onjuiste arbeidsregistratie en is dus een zeer ernstige overtreding.
Wat is een deugdelijke registratie?
Er is sprake van een deugdelijke registratie van gegevens als de normen van de wet te controleren zijn. Hoe u een deugdelijke registratie bijhoudt, is geheel aan u. Dit is vormvrij. In z’n algemeenheid is het noteren van het begin- en eindtijdstip en de daartussen gelegen activiteiten voldoende. De activiteiten moeten gespecificeerd zijn in rijtijd, arbeidstijd, beschikbaarheidstijd en pauzes.
Waarom speelt de 48-urige werkweek nu op?
De 48-urige werkweek vloeit voort uit de Europese richtlijn 2002/15/EG (arbeidstijdenrichtlijn wegvervoer) die voorschriften biedt voor personen die mobiele werkzaamheden in het wegvervoer uitoefenen op vrachtauto’s die zwaarder zijn dan 3500 kg.
Bij besluit van 11 december 2006 werd het Arbeidstijdenbesluit vervoer gewijzigd ter implementatie van deze arbeidstijdenrichtlijn wegvervoer. Een van de elementen van deze richtlijn is de introductie van een gemiddelde wekelijkse arbeidstijd van 48 uur voor beroepschauffeurs in het goederen- en personenvervoer, over een aaneengesloten periode van 26 weken, waarbij 60 uur per week als absolute bovengrens geldt.
Destijds is, op gezamenlijk advies van de werkgeversorganisaties en vervoersbonden in het wegvervoer, besloten om gedurende een overgangsperiode van 5 jaar een maatwerkregeling in te voeren. Op grond hiervan kon worden toegestaan dat op individuele basis een werknemer gemiddeld meer dan 48 uur werkt, tot een maximum van gemiddeld 55 uur per week. Voorwaarde hierbij was dat een collectieve regeling in de zin van de Arbeidstijdenwet (CAO of regeling tussen werkgever en het medezeggenschapsorgaan in een onderneming) deze mogelijkheid van individuele afwijking moest bevatten.
Deze overgangsperiode zou oorspronkelijk uiterlijk tot 23 maart 2011 gelden. Onder druk van de Europese Commissie moest die maatwerkregeling beëindigd worden. Bij besluit van 16 december 2009 (Stb. 2010, 14), is het Arbeidstijdenbesluit vervoer gewijzigd, in die zin dat de maatwerkregeling per 23 maart 2010 wordt beëindigd, en dat nadere invulling wordt gegeven aan het begrip beschikbaarheidstijd. Dit betekent concreet dat op 23 maart 2010 de gemiddelde wekelijkse arbeidsduur van 48 uur voor beroepschauffeurs in het goederen- en personenvervoer geldt.
Meer informatie
Is de 48-urige werkweek ook van toepassing op zelfstandigen?
In de Europese Commissie is het besluit genomen over de 48-urige werkweek voor de zelfstandige zonder personeel (zzp’er). Dit besluit leidt direct tot een 48-urige werkweek voor de zzp’ers met terugwerkende kracht vanaf maart 2009.
Beschikbaarheidstijd wel of geen arbeidstijd?
Is de tijd van tevoren bekend, dan gaat het om beschikbaarheidstijd. Is de tijd van tevoren niet bekend, dan is het arbeidstijd.